13 Mayıs'ta Çalışma Hayatında Milli Seferberlik Programı'nın ikinci dört aylık teması 'İş Sağlığı ve Güvenliği' olarak belirlendi. Önceliği inşaat sektörü olacak programı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Mehmet Müezzinoğlu, mega projelerden (adı iş cinayetleriyle ve güvencesiz çalışma koşullarıyla özdeşleşen) 3. Havalimanı inşaatında açıkladı. Çalışma Hayatında Milli Seferberlik kapsamında (istihdamı artırma önceliğinin yanında ikinci olarak) 'İş Sağlığı ve Güvenliği Hedef Sıfır Deklerasyon' imza töreni düzenlendi.
İşçi Sağlığı ve Güvenliği Meclisi tarafından hazırlanan rapor şöyle:
Sanayisi yoğun on iki şehirde başlatılan kampanyada Bakanlık bürokratları, patronlar, OSGB'ler vb. boy gösteriyor ve yukarıda Bakan Müezzinoğlu'nun açıklamalarını tekrarlıyorlar. Bazılarını aktaralım:
"Yakaladığımız rakamlar her 5 yıllık dilimlerde başarı gibi gösterse bile dünya standartlarına baktığımızda halen kayıplarımız büyük"...
"2002 yılında çalışan sayısı 5 milyon 200 bin iken, 2015 yılında 13 milyon 998 bin. 2002 yılında ölümlü iş kazası oranı 100 binde 16,8 iken, 2015 yılında 100 binde 8,8'e düşmüştür"...
"Son 14 yıllık dönemde 100 binde ölümlü iş kazası oranında yüzde 40,7 azalma meydana gelmiştir"...
"Başarı için anlamlı ve değerli olan, çalışan insanlarımızın iş sağlığı ile ilgili bilinçlenmesi, buna değer vermesi, alınan tedbirlerin bilinçli şekilde uygulanabilmesine yardımcı olması veya bunu bizzat kendisinin talep etmesidir"...
"Bu programımızın en can alıcı noktası da bu. Ne kadar denetim yaparsanız yapın, ne kadar sahada cezai müeyyide uygularsanız uygulayın, bunun en önemli unsuru kültürel bir konudur"...
Esasında bu kampanyada tekrarlanan husus şudur. AKP iktidarı zamanında iş cinayetleri düşmektedir. Bu düşüş devam etmektedir ancak daha da azalması bir kültür sorunudur. (Verilen örnekler dikkate alınınca) Özellikle işçiler kişisel koruyucu donanımlarını kullanırlarsa bu düşüş daha da devam edecektir...
Ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz...
Çalışma Bakanlığı'nın bu açıklamalarını görünce insanın 'vay Türkiye'nin haline' diyesi geliyor. Çünkü bu kampanya iktidarın bir PR/halkla ilişkiler çalışmasıdır. Çünkü iktidar zamanında Soma'da sembolleşen bir iş cinayetleri rejimi kurumsallaşmıştır. Mücadelemizin de katkısı ile işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında iktidar bir türlü hegemonya sağlayamamaktadır. Çünkü gerçekleri Türkiye işçi sınıfı biliyor.
AKP iktidarı döneminde 20 bine yakın işçi iş cinayetlerinde yaşamını yitirmiştir. Soma, Ermenek, Torunlar, Şirvan vb. işçi katliamlarında hiçbir siyasi sorumluluk üstlenilmemiş, patronlar ceza almamış ve bazı davalarda ölen işçiler kusurlu bulunmuştur. İstatistiklerle desteklenen kelime oyunlarına gerek yok.
Bu noktada bir de güncel pratiğe bakalım. 1 Haziran'da TBMM'de zeytinlik alanlarının 2/3'ünü madencilik ve endüstriyel yatırıma açarak milyonlarca zeytin ağacının yok edilmesine yol açacak üretim reformu tasarısı görüşülürken, AKP milletvekilleri Mehmet Erdoğan, Şahin Tin ve Mehmet Uğur Dilipak bu tasarıya bir ekleme önerdiler ve bu ekleme hiç tartışmasız kabul edildi. Buna göre 'iş güvenliği uzmanı ve işyeri hekimi istihdamı zorunluluğuna' yapılan ertelemelere bir yenisi eklendi. Bu seferki erteleme üç yıllık, kuşkusuz 2019 seçimleri düşünülüyor. Yine az tehlikeli gruba giren 50 ve altında işçi çalıştıran işyerlerinde de patronlar, kendileri yada herhangi bir işçilerine eğitim aldırarak, iş güvenliği uzmanı olup(!), iş güvenliği uzmanı istihdam etmeden işçi sağlığını ve güvenliği yükümlülüğünü yerine getirebilecekler. Tam da 'hedef sıfır kaza' kampanyası döneminde atılan adıma bakın. Ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz.
Egemen ideolojiyi sorgulamadan, yani sermaye düzenini, hangi kültürel unsuru değiştirirseniz değiştirin iş cinayetlerini önleyemezsiniz. Ki verilen örneklerde de gözüküyor ki kastedilen baretini tak, kemerini tak vs. Neden işyerlerindeki sınırsız olan patron kurallarını sorgulayamıyoruz. Uzun ve yoğun çalışma saatleri, taşeron çalışma, kıdemin fona devredilmesi, işçinin söz ve karar hakkının olmaması, ulaşım ve beslenme sorunları vb.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, MÜSİAD Genel Kurulu'nda OHAL'in patronların önünü açtığını ve grevlerin ertelenmesinin milli güvenlik sorunu olduğunu açıkladı. Devletin en tepesinin bu sözleri kullandığı bir ortamda hangi işçi, işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemleri talep edebilir ki? Nitekim Çapa'da İSİG temsilcisi görevini yaptığı için işten atılmadı mı?
İş cinayetlerini önlemek istiyorsanız taleplerimize kulak verin...
1- İş cinayetlerinin önlenmesi, sağlıklı ve güvenli çalışmanın ön koşulu işçi katılımıdır. İşçiler ancak sendikalaşarak bunu sağlayabilir. Ancak ülkemizde sendikaya üye olan işçiler işten atılıyor, sermaye işyerlerinde sendika istemiyor ya da istediği sendikayı getiriyor. Devlet daha ileri giderek sendikaların yapacağı basın açıklamalarını, toplantıları ve grevleri yani toplu pazarlık hakkını yasaklıyor. Sendikal örgütlenme özgürlüğü üzerindeki baskılar sona ermelidir!
2- İşyerlerinin çoğunda işçi sağlığı ve güvenliği kurulları bulunmuyor. Olanlarda bu kurullar toplanmayabiliyor. Kurullarda işçi temsilcileri ses çıkaramıyor. İşçilerin hakkını savunan temsilciler işten atılıyor. İşçi sağlığı ve iş güvenliği kurulları her işyerinde bulunmalı, işler hale getirilmeli, kurulların en az yarısı işçi temsilcilerinden oluşmalı ve işçi temsilcilerinin işten atılmaları yasaklanmalıdır!
3- İşyerlerinde işçilere keyfi bir biçimde iş tanımı dışında işler yaptırılıyor. Çalışma saatleri günde 10-12 saate ulaşıyor. Mesai ücretleri, izin hakları vb. verilmiyor. Özellikle taşeron işçiler bu koşullarda çalışırken şimdi taşerona rahmet okutacak kiralık işçilik gibi kölelik uygulamaları getiriliyor. Taşeronlaştırma ve kiralık işçiliğe son. Güvenceli çalışmak istiyoruz!
4- İş cinayetlerinin sorumlusu patronlar, bürokratlar ve siyasiler yargılanmıyor. Yargılananlar ise örneğin Soma davasında olduğu gibi "ben yapmadım fetö yaptı" diyerek adeta işçilerle dalga geçiyor. Yine mahkemeler iş cinayetlerini cezalandırmıyor, failleri "24 taksitli para cezası vererek serbest bırakıyor". İş cinayetlerinin sorumlusu patronlar, bürokratlar ve siyasiler yargılanmalıdır!
Mayıs ayında ülkemizin 53 şehrinde işçi arkadaşlarımızı yitirdik. Yine Türkiye'nin sanayi kentlerindeki işçi sınıfının iş cinayetlerinde ölümü yoğunlaşıyor.
BURSA İKİNCİ SIRADA!
12 ölüm İstanbul'da; 9'ar ölüm Bursa ve İzmir'de; 8'er ölüm Ankara ve Konya'da; 7 ölüm Antalya'da; 6 ölüm Muğla'da; 5'er ölüm Adana ve Kocaeli'nde; 4'er ölüm Kırıkkale ve Mersin'de; 3 ölüm Artvin, Elazığ, Kayseri, Şanlıurfa, Tekirdağ, Tokat ve Zonguldak'ta; 2'şer ölüm Adıyaman, Balıkesir, Çanakkale, Çorum, Denizli, Diyarbakır, Düzce, Giresun, Hatay, Kahramanmaraş, Kütahya, Manisa ve Samsun'da; 1'er ölüm Ağrı, Aksaray, Amasya, Bingöl, Bolu, Çankırı, Edirne, Eskişehir, Gaziantep, Gümüşhane, Hakkari, Karabük, Kastamonu, Malatya, Niğde, Ordu, Sinop, Sivas, Tunceli, Uşak, Yalova ve Yozgat'ta yaşandı..."
6331 Sayılı İSG Yasası çıktıktan sonraki iş cinayetleri şöyle;
2013 yılının ilk beş ayında en az 403 işçi,
2014 yılının ilk beş ayında en az 858 işçi,
2015 yılının ilk beş ayında en az 655 işçi,
2016 yılının ilk beş ayında en az 722 işçi,
2017 yılının ilk beş ayında ise en az 741 işçi yaşamını yitirdi...
Kaynak: BURSADA BUGÜN
Bursa Bölge, 2017.06.05 15:15