Bu çile çekilir mi?

 

Rabia DENİZ/BURSADABUGUN.COM

Hükümetin 2010 yılında hazırlattığı mevsimlik gezici tarım işçilerinin çalışma ve sosyal hayatlarının iyileştirilmesine ilişkin genelgeye rağmen mevsimlik tarım işçilerinin dramı sürüyor.  Özelikle kış aylarında yağmur ve çamurla boğuşan tarım işçilerinin çalışma koşulları raporlaştırıldı. Bursa Tabip Odası, TMMOB'a bağlı akademik odaların işbirliğiyle Bursa'nın Yenişehir, Mustafakemalpaşa ve Karacabey ilçelerinde kurulan çadırlarda yaşam mücadelesi veren mevsimlik tarım işçileriyle ilgili şok bir rapor açıkladı. Herhangi bir sosyal güvenceleri olmaksızın sabahın erken saatlerinden akşama kadar tarlalarda çalışan işçiler, yorgunluklarını atmak üzere gittikleri çadırlarında da ayrı ayrı sorunlarla boğuşuyor. Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yaşayan ve tek geçim kaynağı mevsimlik işçilik olan ailelerin yaşam koşulları yürekleri burkuyor.

GENELGE VAR UYGULAMA YOK

2010 yılında Başbakan Recep Tayyip Erdoğan imzalı mevsimlik gezici tarım işçilerinin çalışma ve sosyal hayatlarının iyileştirilmesi genelgesi Resmi gazetede yayımlanmıştı. Genelgede işçilerin ihtiyaç duyduğu ekmek ve yemek pişirme, çamaşır ve bulaşık yıkama ile tuvalet ve banyo mahalleri gibi asgari ihtiyaçların karşılanacağı barınma yerlerinin işverenlerce karşılanmasının sağlanacağı kararı bulunuyor. Mevsimlik işçilerin yerleşim alanlarının, doğa olaylarından fazla etkilenmeyecek, elektrik, su, kanalizasyon, yol gibi hizmetlerin sunumunun kolaylıkla sağlanabileceği, sağlık şartları uygun, tehlikeli tesislere ve girilmesi yasak yerlere yeterli mesafede, barınacak işçilerin sayısına uygun büyüklükteki hazine arazileri arasından seçilmesine özen gösterilmesi istenmişti.

HAYALLERİNİ TAŞIYORLAR

Yazın kavurucu sıcağın altında kışın ise yağmurda ekmek parası kazanmak uğruna çocukluklarını yaşayamayan genç tarım işçileri de hayallerini yitirdi. Mevsimlik işçi olarak çalışan ve günde 30 ile 40 TL arasında değişen yevmiye alan tarım işçilerinin çoğunluğunu ise çocuklar oluşturuyor. Sıcak evlerinden uzakta aileleriyle birlikte çalışan çocuk işçiler, buradaki işlerinin ardından farklı tarlalarda farklı ürünler toplayarak, hayallerini de beraberlerinde taşıyorlar.

Daha çok Urfa, Mardin, Diyarbakır'dan gelen işçilerin koşullarının anlatıldığı raporda ise şu ifadelere yer veriliyor.

-Mevsimlik tarım işçileri Bursa'ya kiraladıkları minibüslerle kamyon kasasında tehlikeli bir yolculukla geliyor.
-Çadır kamplar yerleşim yerlerinin dışlarında ve hiçbir güvenlik önlemi alınmıyor. Elektrik tesisatları açıkta, çadır kentin ortasında kurulan tuvaletler sağlıksız, sağlık riski oluşturan atıklarsa kamp alanlarında açılmış çukurlar içine atılmaktadır.
-Gezici tarım işçilerinin sosyal güvenceleri de yok.
-Günde 30- 40 liraya çalışan tarım işçilerinin eğitim konusunda büyük sıkıntıları var ve bazıları okuma yazma bile bilmiyor.
-Kampların en büyük sorunlarından biri de sağlık yeterince suyu olmayan, ortak kullanılan tuvalet ve banyolar salgın hastalıklarını tetikliyor. Çeşmeden sağlanan suların da kirli olduğu çadır kentlerde bulaşıcı hastalıklara zemin hazırlanıyor. Mevsimlik tarım işçileri kırmızı et hiç yiyemiyor.

Çözüm önerileri
- Kamp yerlerinin yerel yönetimler tarafından belirlenmesi ve koşulların düzeltilmesi gerekiyor.
- Toplu taşıma uygun koşullarda sağlanmalı
- İşçilerin sağlık hizmetine ulaşımı düzenli olarak sağlanmalı
- Okul çağındaki çocukların eğitimi sürdürülebilmeli
- Sosyal ilişkileri arttırmaya yönelik çalışmalar yapılmalı
- Tarım işçileri iş kanunu kapsamına alınmalıdır

 

Kaynak: BURSADA BUGÜN

Bursa Bölge, 2013.10.10 15:13