Çağdaş sanatçı Artem Martis, COP31 kapsamında Antalya'da sergilenmek üzere hazırladığı "What We Don't See" (Görmediklerimiz) adlı dev heykelle iklim krizinin gözden kaçan boyutlarına dikkat çekmeye hazırlanıyor. 26 ton endüstriyel atık cam ve 5 ton paslanmaz çelik kullanılarak oluşturulan, toplam 31 ton ağırlığındaki eser, altı metrelik yüksekliğiyle dikkat çekiyor.
İklim krizini alışılmışın dışında bir bakış açısıyla ele alan eser, buzdağının su altında kalan büyük kütlesinden ilham alıyor. Ters piramit biçiminde tasarlanan enstalasyon, insanların çoğu zaman yalnızca görünen etkilerine odaklandığı çevresel sorunların arka planında kalan boyutları sorgulatmayı amaçlıyor.
26 ton atık cam sanat eserine dönüştü
Artem Martis'in tasarladığı What We Don't See, yalnızca boyutlarıyla değil, kullanılan malzemelerle de öne çıkıyor. Yaklaşık beş metre çapındaki ve altı metre yüksekliğindeki heykelde 26 ton endüstriyel atık cam yeniden değerlendirilirken, yapının taşıyıcı sisteminde 5 ton paslanmaz çelik kullanıldı.
Toplam 31 ton ağırlığındaki eser, ileri dönüşüm yaklaşımıyla hazırlandı. Böylece üretim sürecinde atık olarak değerlendirilebilecek cam parçaları, büyük ölçekli bir çağdaş sanat enstalasyonunun temel malzemesine dönüştürüldü.
Heykelin tasarımında buzdağının su altında kalan bölümünün büyüklüğü esas alındı. Ters piramit formuyla oluşturulan yapı, iklim krizinin yalnızca gözle görülebilen sonuçlardan ibaret olmadığına ilişkin bir anlatım sunuyor.
360 cam bloktan oluşan dev yapı
Eserin altı metre yüksekliğindeki cam yüzeyi, birbirinden bağımsız 360 modüler bloktan meydana geliyor. Her bir bloğun ortalama 70 ila 80 kilogram ağırlığında olduğu belirtiliyor.
Binlerce cam parçasının katmanlar hâlinde bir araya getirilmesiyle oluşturulan yüzey, ışıkla sürekli değişen bir görünüm kazanıyor. Gün ışığının farklı açılardan yansımasıyla cam bloklar arasında yeni derinlikler ve görsel etkiler ortaya çıkıyor.
Bu özellik, heykelin bulunduğu mekânla kurduğu ilişkiyi de değiştiriyor. Işığın yönüne ve yoğunluğuna bağlı olarak farklı yansımalar oluşturan eser, izleyicinin aynı yapıyı farklı zamanlarda farklı biçimlerde deneyimlemesine olanak tanıyor.
Çelik taşıyıcı sistem de eserin bir parçası
"What We Don't See" projesinde mühendislik tasarımı da sanatsal anlatımın önemli bir unsuru olarak ele alındı. Ters piramit biçimindeki cam yapının geometrisine uygun özel bir paslanmaz çelik taşıyıcı sistem geliştirildi.
Bu sistem, yalnızca 31 tonluk yapının ayakta durmasını sağlayan teknik bir çözüm olarak tasarlanmadı. Heykelin görünmeyen bölümlerine ilişkin kavramsal yaklaşımının da bir parçası hâline getirildi.
Eserin sürdürülebilirlik anlayışı ise kullanılan malzemelerle sınırlı tutulmadı. Hem cam yüzey hem de çelik taşıyıcı sistem, tamamen sökülüp farklı alanlarda yeniden kurulabilecek şekilde hazırlandı. Bu sayede enstalasyonun tek bir mekâna bağlı kalmadan başka sergi alanlarında da kullanılabilmesi hedeflendi.
COP31'de iklim krizine farklı bir bakış
Antalya'da COP31 kapsamında sergilenmesi planlanan eser, iklim krizinin görünür etkilerinin ötesine geçerek daha geniş bir sorgulamayı gündeme taşıyor.
Sanatçı Artem Martis, endüstriyel atık camı dev bir sanat yapısına dönüştürürken izleyicileri hem kullanılan malzemeler hem de çevresel sorunların gözden kaçan yönleri üzerine düşünmeye davet ediyor.
Eserin merkezindeki buzdağı metaforu ise temel bir soruya işaret ediyor: İnsanların gördüğü çevresel sorunlar, gerçekte yaşananların ne kadarını yansıtıyor?
31 tonluk "What We Don't See", iklim krizinin görünmeyen boyutlarını sanatın diliyle anlatmayı hedefliyor.
Kaynak: BÜLTEN
Güncel, 2026.11.15 09:40