Kreşler küçük yaş almıyor, peki çalışan anne babalar ne yapacak?

Çocuk büyütmek zaten başlı başına büyük bir sorumluluk. Bir de günümüzün ekonomik şartları düşünüldüğünde, anne ve babaların ikisinin de çalışmak zorunda kaldığı ailelerin sayısı her geçen gün artıyor. Peki çalışan anne babalar çocuklarını nereye bırakacak?

Bursa'nın bazı bölgelerinde kreş ve okul konusunda yaş sınırı aileleri ciddi anlamda zorluyor. Özellikle bazı devlet okullarında belirli yaşın altındaki çocukların kabul edilmemesi, aileleri alternatif arayışlara itiyor. Hatta sırf çocuklarını istedikleri okula yazdırabilmek için adresini değiştiren, farklı yollar arayan ailelerin olduğunu duyuyoruz.

Devlet okullarında yaş konusunda belirli kriterler uygulanırken, bir başka sorun da eğitim saatleri. Çocuk okula kabul edilse bile çoğu zaman tam gün eğitim imkânı bulunmuyor. Sabah işe gidip akşam saat 18.00'de, hatta mesai nedeniyle daha geç saatte işten çıkan anne ve babalar için bu durum ciddi bir problem haline geliyor.

Özel kreş ve okullar yaş konusunda daha esnek olabiliyor ancak bu kez de karşımıza ücretler çıkıyor. Ekonomik şartların aileleri zorladığı bir dönemde, her ailenin özel kreş ücretini karşılayabilmesi mümkün değil.

Anne ve babanın çalışması gerekiyor, çocuk küçük olduğu için okula alınmıyor; okula alındığında ise yarım gün eğitim veriliyor. Çocuğa bakacak aile büyüğü olmayanlar ne yapacak?

Asıl üzerinde düşünmemiz gereken soru bu.

Çocukların eğitimi kadar, çalışan ailelerin hayatını sürdürebilmesi de önemli. Kreş ihtiyacı artık bir lüks değil, çalışan anne babalar için temel bir ihtiyaç haline geldi.

Devletin, yerel yönetimlerin ve eğitim kurumlarının bu konuda daha fazla alternatif üretmesi gerekiyor. Çünkü mesele sadece çocuğun okula kabul edilip edilmemesi değil; anne ve babanın çalışırken çocuğunu güvenle bırakabileceği bir sistemin olup olmaması.

Çevre baskısı olarak tek çocuğu olana hep şöyle bir soru yönelir 2. Ne zaman? Fakat çocuk sahibi olmak sadece bebek öz bakımı değil geleceği, eğitimi ve tümüyle bir süreç ve bu süreci idare etmek çevreye düşmüyor maalesef. Unutmamak gerekir ki çocuk sahibi olmak, aileleri ekonomik ve sosyal hayatın dışına itmemeli. Çalışan anne babaların çocukları için daha ulaşılabilir, güvenli ve tam gün eğitim imkânları sunulması artık ertelenmemesi gereken bir ihtiyaç.