ZONGULDAK'ta, 15 yıl sayıları 4 ile 6 arasında değişen işçileri ile çalıştırdığı mobilya atölyesini, işlerin kötü gitmesi, siparişlerin azalmasıyla devreden 50 yaşındaki Arif Bozkurt, Mesleki Eğitim Merkezi'nde asgari ücretle geçici işçi statüsünde çalışmaya başladı.
Bozkurt, okullarda eskiyen bin 500 öğrenci sırasını, 3 ayda 9 işçiyle kullanıma hazır hale getirecek.
Zonguldak merkeze bağlı Kozlu Beldesi'nde oturan Arif Bozkurt, 1985'te babası Mustafa Bozkurt'un işletmeciliğini yaptığı mobilya atölyesinde 22 yaşında çırak olarak mesleğe başladı. Bozkurt, 1995'te babasının hayatını kaybetmesinden sonra atölyeyi kendi üzerine alarak işletmeye devam etti. Sayıları 4 ile 6 arasında değişen işçileri ile müşterilerine hizmet veren Bozkurt'un işleri, ahşap doğramacılığın yerine plastik doğramanın daha çok tercih edilmeye başlamasıyla bozuldu. Siparişlerin azalmasıyla işçilerini çıkarmak zorunda kalan Bozkurt, 3 yıl önce de babasından kalan atölyesini devretti.
ÇALIŞMA VE İŞ KURUMU'NA BAŞVURDU
Bozkurt işsiz kalınca, Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü'ne müracaat ederek, kuruma kayıtlı işsizler arasında yerini aldı. Bu sırada arkadaşına devrettiği mobilya atölyesinde işçi olarak çalışmaya devam eden Bozkurt, ara sıra kapı, mutfak montajı işi yaparak da geçimini sağlamaya çalıştı. Bozkurt, Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü'nün çağrısı üzerine ise 1 Temmuz'dan itibaren Mesleki Eğitim Merkezi'nde bin 500 öğrenci sırasının onarımı işinde çalışmaya başladı. 'Toplum Yararına Çalışma Programı' kapsamında asgari ücretle çalışan Bozkurt, 3 ayda 9 meslektaşı ile okullarda eskiyen öğrenci sıralarını, yeni öğretim yılı için kullanıma hazır hale getirecek.
USTA ÖĞRETİCİ OLMAK İSTİYOR
Mesleki Eğitim Merkezi'nde aynı zamanda ustabaşı olan Arif Bozkurt, 3 yıl öncesine kadar kendi atölyesinde işçileri ile çalışırken, şimdi asgari ücretle işçi olarak çalıştığını söyledi. Mesleğinde teknolojiye ayak uyduramadığını belirten Bozkurt, şöyle konuştu:
"Ben ahşap doğramacılıktan geldim. Son yıllarda plastik doğrama ortaya çıktı. Mesleğimde kendimi yetiştiremedim. İşler yavaş yavaş erimeye başladı. Teknoloji çok hızlı ilerledi. Küçük bir işletmeci olarak bu hıza da ayak uyduramadık. Mesleğim süresince 4-5 kez ekonomik kriz yaşadım. Devam edemeyeceğimi anlayınca devrettim. Şimdi buradayım. Asgari ücretle 3 ay çalışacağım. Mesai saatleri dışında da arkadaşıma devrettiğim atölyede çalışmaya devam ediyorum. Hayalim ise mobilya dekorasyon bölümü ile ilgili 'usta öğreticilik belgesi' almak. Bu belgeyi alırsam bu tür kurslarda eğitmenlik yapmayı amaçlıyorum."
Kaynak: BURSADA BUGÜN
Yaşam, 2013.07.12 10:25