Ablam annemin kollarında öldü

Erman, ablası adına açılmış facebook sayfasına duygusal bir mektup yazdı:

Sabah programını seyrettim İkinci Sayfa'yı. Ayşe Özyılmazel'in annesi Oya Germen konuştu. Bu yazıyı sadece tek başıma yazmak istemedim ve anneme de 'demek istediği var mı' diye sordum. Seyrederken her ablamın görüntüsünde gözyaşlarını tutamadı "benim evladım gitmiş, artık ben ne diyim " diyordu.

Bizim şu ana kadar susma hakkımızı kullanmakta bir çok sebebimiz vardı. Bir çok yerden konuşulmak istenilse de susmayı tercih ettik. Ailecek asla böyle bir şeyi tercih eden insanlar olmadık. Hele ablamın vefatını kullanarak asla. Öyle olsaydı zamanında ismimizi duymuş olurlardı.

Ama bugün böyle bir durumda bile çıkıp "vah benim kızım kollarımda eriyor" diyorsa ki; normal her anne evladı için endişelenir. Benim ablam annesinin kollarında yaşama veda etti.

O düğün görüntülerini verirken, akılları neredeydi acaba çok merak ediyorum. Genç bir kızın evlilik heyecanı mı?

İki bayram arasında düğün yapılmazdı! Nasıl bir şuur kaybı bu acaba? Selma Ann Desmond hala yaşam savaşı verirken, yaşama tutunmaya çalışırken, onların gülüyor olması, havuzlara atlamaları... Öpüşmelerini seyrederken ben ağladım...

O kadar bambaşka şeylere ağlıyordum ki; hepsini anlatacağım yakında.

İşte o gün tüm hayatı boyunca kamera sevmeyen Ali Taran'ı nasıl oldu da engelleyemedi bunu anlamış değilim. Neyse, Allah ceza vermek istediği kulunun aklını alırmış... Ayşe Özyılmazel, bir kadın olarak isteseydi bunu duyurmazdı ve duyurmamanın da bir çok yönlerini gayet iyi biliyordur.

Düğündeki tüm kadınlar, artı düğünün süslemesinde bulunanlara kadar herkes için söylüyorum; çoğu zamanında ablamın arkadaşları olanlar, nasıl alkış tuttularsa, ben de isterim ki çok uzun ömürlü olup sonlarını ve evliliklerini görmeyi. Ablamın hala tedavisi olduğunu bilerek...

Vicdanım bir gram sızlamıyor Ayşe'nin gözyaşlarından. Reklamın iyisi kötüsü olmazmış. Bence olur!!! Ayşe, Ali Taran'dan hiç bir şey öğrenemediğin çok belli. Çünkü çok kötüsün şu an reklam konusunda.

Kendilerini kaynar su ile aklamaya çalışırlarken çok başarısızlar. Acaba ablamın olduğu apartmana bilgi almaya gitmediği ne malum Oya Hanım'ın? Evde konuştukları konu "marduk gezegeni" olamayacağına göre; konu nasıl olmuş da Ali ile Selma'nın boşanmasına gelmiş? Demek bu konuyu konuşuyorlarmış ve boşanmalarını... "Bambaşka sebepten" diye üzerine bastırıyor ekranda.

Keşke pişmanlıktan ağlasalar ama tabii kendilerine ağlıyorlar... Biri çok güzel bir şey yazmış bana;

-Neymiş ölüm günü şaşmazmış... "Kızıma terbiye, vicdan duygusu veremedim" diyemiyor da.. DEMİŞ..

Oya Hanım siz ölümle ve saatiyle ilgili nasıl konuşabiliyorsunuz çok merak ettim... Ne demek "nasıl olsa ölücekmiş" ya da "zaten duyduk iyi değilmiş"

"Kim gitmiş cehenneme, kim dönmüş cennetten? "

Kimse neyin neden ve ne sebeple olduğunu bilemez!

Annem onu bir anne olarak anlıyor mu bilemem... Ama evladını kaybedenler anlıyorlardır annemi, eminim...

Bundan sonra kendi adıma söylüyorum, her mutluluk bana yarım... Daha büyük acılar vermesin Allah... Her yerde onun hatırası, resimleri, eşyası var... Her gün uyandığımda, baktığımda asla ve asla insanın "unutma mekanizmasına" kapılmadan, yaşadıklarımızı hatırlayıp ağlasak da onu anarak iyi, kötü tüm anılarımızla beraber ablamlayız..

Kendimi bildim bileli, onu da çok iyi bilirim... Çok şey gizli yüreğimde... Çok sustum, altınım çok... Buyrun hepsi sizin olsun..

Ben artık bu sabah ki konuşmadan sonra susmayacağım...

Kardeşini, evladını kaybetmiş herkesin başı sağolsun...  Allah sabrını versin çünkü ne anlaması, ne dayanması kolay...

Şu lafı da asla unutmayacağım;
Oya Germen dedi ki;
Ali Ayşe'yi teselli etmemiş; "Ayşe bunlar geçecek herşeyi atlatacağız" diye...

NEYİ ATLATACAKLAR? GEÇECEK OLAN NE?

Ne geçecek Oya Hanım? Geçmez, asla bu acı geçmez... Atlatılacak olan hiç bir şey yok... 21 sene sevdiği kadını toprağa elleriyle koyan bir koca, bir baba hiç bir şeyi atlatamaz! Bir de hala atlatmasını mı beklediniz? Hiç şaşırmadım ama hiç.

ALLAH HAKSIZLIĞI YARINA BIRAKIR, AMA YANINA BIRAKMAZ..

Saygılarımla,
Neriman Erman 

Kaynak: BURSADA BUGÜN

Magazin, 2012.07.10 22:00